15

Oct 07

in rainbows | in reviews

รวบรวมโดย Cotton

ใครแวะเวียนมาเว็บนี้ อาจไม่ได้สังเกตุว่ามีคนเขียนอยู่สามคนนั่นคือ Cotton นายสารพัด และ Sill Cinnamon ซึ่งทั้งสามคนก็ถือว่านิยม Radiohead กัน ดังนั้นเมื่อ in rainbows อัลบั้มชุดที่เจ็ดของพวกเขาออกมา ก็เลยมีการเขียนถึงอัลบั้มนี้กันแบบขั้นต้นจากเราทั้งสามคน สองในสามให้อัลบั้มนี้ผ่านนั่นคือ Cotton (me | in rainbows) และนายสารพัด (in rainbows ณ ต้นรุ้ง) ส่วน Sill Cinnamon (ไม่ in rainbows) ให้คะแนนก้ำกึ่งออกไปทางไม่ค่อยสมใจเท่าไร

Photo Credit

ฉันเองก็ได้ไล่อ่านความเห็นของนักวิจารณ์ต่างๆดู รวมถึงความคิดเห็นที่ผู้ฟังมาเขียนๆเอาไว้ในเว็บนั้นๆ ซึ่งจากที่อ่านดูก็พบว่าส่วนใหญ่แล้วพอใจกับอัลบั้มชุดนี้ของเรดิโอเฮด โดยเว็บที่วิจารณ์ต่างก็ให้คะแนน 4-5 จากห้าดาวกับอัลบั้ม in rainbows ยกตัวอย่างบางส่วนจากคำวิจารณ์เช่น

Times online 4.0/5.0 โดย Pete Paphides

For what it’s worth, In Rainbows was sent to me at 6.30am. Three hours later, this insidious index of sonic surprises is stacking up in my mind, like planes waiting to land. The trick, I guess, is to give your fans what they didn’t know they wanted. Radiohead, old hands at this, have been doing it for over a decade now. With In Rainbows, they appear to have done it again.

Musicomh 4.5/5.0 โดย Michael Hubbard

So what’s it like? In Rainbows, in common with much of Radiohead’s output, is still revealing itself a layer at a time. It needs to be heard on headphones. And then loudly through speakers. It will doubtless continue to unveil nuances for days and then weeks. But initial impressions suggest that, despite several of the featured songs gestating for years, it doesn’t sound like a collection of out-takes, nor does it sound like ground being retrodden. It’s not an electronica experiment a la Kid A, though there are plenty of synthesised sounds (producer Nigel Godrich’s trademark).

The guardian 5.0 โดย Alexis Petridis

But then, in the years since OK Computer propelled them to superstardom, you could say the same about the phrase “consistent album”, yet that’s precisely what In Rainbows seems to be. Whatever you paid, it’s hard to imagine feeling short-changed.

Rolling Stone 4.5/5.0 โดย Rob Sheffield

In Rainbows has uptempo guitar songs and moody acoustic ballads, full of headphone-tweaking sound effects. All of it rocks; none of it sounds like any other band on earth; it delivers an emotional punch that proves all other rock stars owe us an apology.

ตอนนี้ที่ฉันอยากอ่านก็คงจะเป็นของเว็บส้อมเสียงปากจัดอย่าง pitchfork ที่ตอนนี้มีแค่ส่วน preview ของอัลบั้มนี้

* เพิ่มเติมของ Pitchforkmedia (ขอบคุณ คุณ s65 มาแจ้งข่าวค่ะ) ให้ใส่คะแนนได้เองด้วย

The brilliant In Rainbows represents no such thing. Nonetheless, it’s a very different kind of Radiohead record. Liberated from their self-imposed pressure to innovate, they sound– for the first time in ages– user-friendly; the glacial distance that characterized their previous records melted away by dollops of reverb, strings, and melody.

อันที่จริงแล้วสำหรับฉัน คำรีวิวอัลบั้มของเรดิโอเฮดจากนักวิจารณ์ไม่ค่อยมีผลกับฉันเท่าไร ฉันเชื่อความรู้สึกตัวเองมากกว่า อย่างไรก็ตามเท่าที่อ่านรีวิวรวมถึงความเห็นของคนฟังแล้ว ก็น่ายินดีที่ส่วนมากแล้วชื่นชอบอัลบั้มนี้กัน

Article Global Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google Yahoo Buzz StumbleUpon Eli Pets

3 Comments

  1. s65 says:

    ของ pitchfork ก็ออกมาแล้วเหมือนกัน แอบมีมุกใส่คะแนนเองเสียด้วย!

  2. Cotton says:

    ขอบคุณคุณ s65 ที่มาแจ้งข่าวกันค่ะ
    ช่วงนี้ฉันงานยุ่งมากๆ แทบไม่ค่อยมีเวลาตามเว็บไหนเท่าไรเลย x-|

  3. BB says:

    ยิ่งฟังยิ่งชอบครับ In Rainbows

Leave a Reply