เขียนโดย นายสารพัด

ปี 1995 เรดิโอเฮดได้ปล่อยผลงานเพลงอัลบั้มลำดับที่สองของพวกเขา “The bends”
ผลงานอัลบั้มนี้แสดงถึง “แนวทาง” บนเส้นทางดนตรีที่แน่ชัดของพวกเขา

เมื่อฟังเพลงของเรดิโอเฮดจนถึงทุกๆวันนี้จะพบว่า เสียงเครื่องดนตรีของเขาแต่ละชิ้น
ไม่ว่าจะเป็นเสียงกีตาร์จังหวะ เสียงกีตาร์หลีด เสียงเบส เสียงร้องนำ และ เสียงกลอง นั้น
ทุกๆเสียงจะกลมกลืนกันประกอบกัน(Harmony)เป็นเสียงเพลงขับขาน
ทุกๆเสียงไม่ได้ต้องการเน้น ให้เด่นกว่าเสียงอื่น แต่เมื่อทุกเสียงรวมกัน พลังอำนาจทางดนตรีก็กำเนิดขึ้นมา

และอัลบั้ม “The bends”เป็นอัลบั้มแรกที่แสดงถึงคุณลักษณะที่ว่านี้ทำให้เรดิโอเฮดมีความโดดเด่นออกมาจากวงอื่นๆ
และส่งเสริมให้สมาชิกในวงคงความเป็นหนึ่งเดียวกัน สมาชิกในวงทุกวันนี้(2007)ยังคงเป็นสมาชิกเดิมนับตั้งแต่สมัยตั้งวงในช่วงต้นปี 90

ถ้าจะยกตัวอย่างเพลงที่แสดงถึง”ความกลมกลืน” นี้ มีเพลงที่เด่นๆของอัลบั้มอย่างเช่น
Fake plastic trees, The bends, Street spirits, Just, My iron lung
ณ ที่นี้ขอกล่าวสั้นๆถึงสามเพลงที่ให้ความรู้สึกแตกต่างกันจากการใช้เครื่องดนตรีชุดเดียวกัน

Fake plastic trees: เสียงกีตาร์โปร่งตอนแรกและเสียงร้องนำค่อยๆสร้างความรู้สึกผู้ฟังให้คล้อยตามถึงความเศร้าสร้อย และสุดท้ายก็ระเบิดเป็นเสียงสังเคราะห์จากเอฟเฟคกีตาร์ตอนช่วงท้าย แสดงถึงความเก็บกดที่ได้ถูกปลดปล่อยย ในที่สุดทุกอย่างก็จบด้วยเสียงกีตาร์โปร่ง พร้อมกับความรู้สึกเหนื่อยอ่อนจากเรื่องราวในเนื้อเพลงและเสียงร้อง

Just: “จัสต์”เป็นผลงานเพลงที่เกิดจากการแข่งขันในการแต่งเพลงระหว่าง Thom Yorke (Vol,G.) และ Jonny Greenwood (Lead G) เพื่อพยายามใส่จำนวนคอร์ดเพลงให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผลงานที่ได้ออกมานี้กลับกลายเป็นเพลง Rock ที่เต็มไปด้วยความ”ฉงนฉงัน”จากการไล่คอร์ดที่ไม่ค่อยจะได้ยินกันบ่อยๆ {Music Video}

Street spirit (fade out): เรดิโอเฮดได้มีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเกาะอังกฤษ จากการวางขายซิงเกิลเพลงนี้ อะไรที่เป็นสาเหตุในความโด่งดังตรงนั้น? เมื่อเทียบกับเสียงเพลงอื่นๆในอัลบั้มนั้นที่ให้ความรู้สึก”ร่าเริง” และ “แสงสว่าง” “ความหวัง” เพลง Street spirit ประกอบไปด้วยเสียงที่”มืดมน” มากกว่า เพลงเริ่มต้นด้วยเสียงไล่ของเส้นกีตาร์โปร่งไปทีละเส้น สองเส้น ไม่มีเสียงอื่นเป็นแบคกราวน์ใดๆข้างหลัง เสียงร้องที่แหบแห้งเหมือนพาลจะให้นึกว่าตัวเราในโลกนี้ช่างเดียวดายเช่นไร เสียงทำนอง”ที่มืดมน”ในเพลงนี้นั้นแบ่งแยกพวกเขา จากเสียงเพลงที่สดใสของกลุ่มนักร้องบริทป๊อบวงอื่นๆ ซึ่งอาจเป็นสาเหตุนึงที่ทำให้เพวกเขามีลักษณะเฉพาะและเป็นที่จดจำได้

ณ ท้ายที่สุดนี้ ก็ขอกล่าวถึงเพลงเล็กๆเพลงนึง ซึ่งเป็นเพลงที่บรรจุอยู่ในอัลบั้ม

เพลงนั้นคือเพลง (Nice dream)

Thom yorke ได้กล่าวสั้นๆเกี่ยวกับเพลงนี้ไว้ว่า

“…The lyrics came out of a half-drunk dream I had, one of those where you don’t really sleep properly. It’s about our relationship with people generally.”

“เนื้อร้องของเพลงมาจากความฝันที่ค้างคา ผมมีความฝันแบบนั้นใน ณ สถานที่ที่ผมไม่สามารถนอนได้เต็มอิ่ม มันเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับผู้คนโดยทั่วไป”

เมื่อได้รับฟังเพลงนี้แล้ว ผมรู้สึกว่าเหมือนหลุดไปในโลกแห่งนึง เหมือนว่าฝันไป เหมือนกับเป็นเพลงกล่อมหลอกล่อผม ให้อยู่ตรงนี้
แม้จะเคลิ้มกับมันไป แต่นอกจากเสียงกล่อมจากกีตาร์โปร่งและยังมีเสียงที่ก่อให้เกิดความตื่นตระหนกจากเอฟเฟคกีตาร์
เหมือนยังคอยเตือนว่า ฝันนี้ก็ไม่ได้ราบรื่นเสมอไป และพร้อมจะไล่ให้ผมตื่นจากภวังค์

และแล้วผมก็ตื่นขึ้นมา และได้รู้ว่ามี”ฝันหวาน”นี้

อยากให้ผู้อ่านได้ลองรับรู้ “ฝันหวาน” นี้บ้าง เหมือนกันก็ดีน่ะครับ