เขียนโดย นายสารพัด

เมื่อลองฟังอัลบั้มเพลงอัลบั้มนึง
นับตั้งแต่เพลงที่หนึ่งถึงเพลงที่สิบสี่ลำดับสุดท้าย
ก็พบว่า แต่หละเพลงนี้แต่งโดยวงๆเดียวกันหรือ?

ความแตกต่างของสไตล์ดนตรี ไม่ว่าจะเป็นร๊อค ป๊อบ อิเล็กทรอนิกส์ โฟลค์ ระหว่างเพลงต่อเพลงนั้น
แสดงให้เห็นถึงความน่าทึ่งของการสร้างสรรค์งานดนตรีได้หลากหลายแบบ

อัลบั้มที่กล่าวถึงนี้คืออัลบั้ม Hail to the theif ของวง Radiohead ซึ่งเป็นผลงานดนตรีลำดับที่ 6 ของวง
การเดินทางของวงดนตรีนี้นั้นผ่านมามากกว่าสิบกว่าปีแล้ว ณ ช่วงเวลานั้น (2003) การเติบโตทางดนตรีของพวกเขา
แสดงออกมาได้ชัดได้ในอัลบั้มนี้

อย่างที่กล่าวไว้ข้างต้นว่า สไตล์ดนตรีในอัลบั้มนี้มีความแตกต่างกันระหว่างบทเพลงเป็นอย่างมาก ซึ่งเป็นผลจากประสบการณ์บน
เส้นทางดนตรีของพวกเขากว่าสิบกว่าปี

แม้นถ้ามองอัลบั้มนี้โดยรวม ความแตกต่างของดนตรีอาจทำให้รู้สึกว่า เพลงไม่ได้รวมเป็น”หนึ่งเดียว”ในอัลบั้ม

อย่างไรก็ตามเราก็สามารถมองเห็นความงามของบทเพลงแต่หละเพลงได้ในนั้น

เพลงเด่นของอัลบั้มที่ได้รับการกล่าวขานและถูกเล่นสดบ่อยๆก็คือ
2+2=5 : เพลงเปิดตัวของอัลบั้ม ซึ่งเป็นเพลงแนวกีตาร์ร๊อคซึ่งเต็มไปด้วยพลัง อาจทำให้ผู้ฟังพาลนึกถึงพวกเขาสมัยเป็นนักร้องใหม่ๆ
แต่เพลงนี้ก็แฝงไปด้วย “พลังแห่งความมืดของอิเล็กทรอนิกส์” ตั้งแต่สมัยงานอัลบั้ม Kid A/Amnesiac
เกร็ดเล็กน้อยว่า 2+2=5 มีที่มาจากหนังสือนิยายเล่มนึง ที่มีเนื้อเรื่องกล่าวถึงการบิดเบือนของข้อมูลข่าวสารจนมีการกล่าวว่า
สอง บวก สอง ได้เท่ากับ ห้า ซึ่งผิดแปลกไปกับสามัญสำนึกทั่วไป

There there : เพลงเด่นอีกเพลงที่มักจะถูกนำไปใช้เล่นสดเพลง เพลงนี้ประกอบไปด้วยกลองสามตัว คือ กลองหลักที่เล่นโดย มือกลอง Phil segway และ มือกีตาร์หลักของวงอีกสองคน Ed o Brien กับ Jonny greenwood ก็เล่นกลองเดี่ยวอีกสองคน เสียงกลอง เสียงไม้เคาะ พร้อมด้วยเสียงเอฟเฟคกีตาร์โดย Thom yorke กลมกืนกันพาผู้ฟังไปสู่ป่าเขาลำเนาไพรของจิตนาการ แม้นใจเราจะโลดแล่นไปเพียงใด กลับมีเสียงแกล้งร้องเตือนท่อนนึงว่า

“Just cause you feel it, doesn’t mean it’s there” (ถึงคุณจะรู้สึกถึงมันได้ แต่ไม่ได้หมายความว่ามีมันอยู่จริง)

ช่วงครึ่งหลังของเพลง หลังจากเสียงตะโกนร้องว่า “There there” แล้ว Jonny greenwood ก็เปลี่ยนจากตีกลอง ไปจับกีตาร์แล้วท่วงทำนองเพลงก็เร่งไปพร้อมจังหวะกลอง จุดประกายให้ป่าเขาของความคิดนี้ตะเลิงเปิดเปิงไปยิ่งกว่าเดิม {Music Video}

Sail to the moon: เสียงเปียโน พร้อมกับเสียงร้องกล่อมผู้ฟัง ที่เหมือนจะพาพวกเราไปยังดวงจันทร์จริง
…
ลอยสูงขึ้น ลอยสูงขึ้น ลอยสูงขึ้น
…
นี่คงเป็นความรู้สึกเดียวกับงานเพลงช่วง Kid A/Amnesiac ของพวกเขา
Thom yorke แต่งเพลงนี้ให้กับลูกชาย Noah เพลงนี้จะใช้เป็นเพลงกล่อมเด็กได้หรือไม่ แต่ผู้เขียนเห็นว่ามันก็กล่อมผู้ใหญ่อย่างเราๆได้

Backdrift : เสียงที่ประกอบในเพลงนี้นั้นเต็มไปด้วยเสียงสังเคราะห์และเสียงลมพัด เมื่อได้สดับฟังแล้ว
ความเป็นอิเล็กทรอนิกส์ของพวกเขาก็ยังคงแสดงออกให้เห็นข้างหน้าอย่างเต็มที่ในเพลงนี้
แต่ว่าในทางกลับกันเสียงทำนอง โน้ตเพลงที่ทำให้รู้สึกถึง “แสงสว่าง” ซึ่งเป็นพลังของพวกเขาในช่วงอัลบั้ม The bends (1995)
ก็ส่งออกมาให้เห็นได้ในเวลาเดียวกัน

ตัวอย่างของบทเพลงไม่กี่เพลงด้านบน สื่อให้ผู้ฟังถึงการเจริญเติบโตทางดนตรีกว่าสิบปีของพวกเขา
ลองหยิบหามาฟัง และวิเคราะห์ดูว่า แต่ละเพลงนี้แต่งโดยวงดนตรีวงเดียวกันจริงหรือ