แปล ย่อความ และ เรียบเรียงโดย Cotton

จาก The first ever Radiohead interview Curfew, November 1991

บทสัมภาษณ์นี้อยู่ในนิตยสาร Curfew เดือนธันวาคม 1991 เมื่อสมัยที่พวกเขายังเป็น On a Friday อยู่ ผู้สัมภาษณ์คือ Ronan บรรณาธิการในสมัยนั้นของนิตยสารนี้

“ครั้งแรกที่ผมได้ดู On a Friday ผมเมาขนาดที่ว่าไม่สามารถจำอะไรได้แม้แต่กระผีกเดียวเกี่ยวกับพวกเขา ครั้งที่สองนั้นผมได้ดูพวกเขาแล้วก็คิดว่าพวกเขาค่อนข้างดีทีเดียว อาจจะดูแปลกนิดๆก็ตาม ที่น่าตลกคือ ผมก็ตระหนักในที่สุดว่าพวกเขาเป็นวงป๊อปเจ๋งแต่มาเล่นในที่ที่เสียงห่วยและให้เล่นไม่กี่เพลงอย่างน่าหัวเราะ”

ขณะที่ดนตรีของ On a Friday นั้นมีชีวิตชีวา ติดหู หนักแน่น และดีพอที่จะเด่นขึ้นมาด้วยตัวของมันเอง แต่ที่ทำให้พวกเขาดูดีขึ้นยิ่งขึ้นไปอีกคือ เสียงร้องของ Thom ซึ่งเป็นเจ้าของคุณลักษณะที่พิเศษและหายาก นั่นคือ เสียงร้องที่มีลักษณะประหนึ่งดนตรีโดยธรรมชาติ คุณเห็นวงมามากแค่ไหนล่ะที่ถูกทำลายโดยนักร้องที่น่าเบื่อและไม่ได้เรื่อง ธอมนั้นไม่ใช่แค่ถ่ายทอดเนื้อร้องของเขาเท่านั้น แต่เขาใช้เสียงของเขาโต้ตอบกับเครื่องดนตรีอื่นๆ เหมือนกับว่าเสียงของเขาก็คือเครื่องดนตรีหนึ่งชิ้น ซึ่งก็มักจะทำให้คำที่เปล่งออกมานั้นบ่อยครั้งยากที่จะทำความเข้าใจได้

เพลงที่คุณร้องมันเกี่ยวกับเรื่องอะไร
ทอม: เอ่อ อืม Nothing touches me นั้นก็ได้แนวความคิดมาจากศิลปินที่ติดคุกจากคดีทำร้ายร่างกายเด็กและเขาก็ใช้ชีวิตที่เหลือของเขาในการเพนท์ห้องขัง แต่เพลงนี้จะเกี่ยวกับการแยกตัวคุณเองออกมาโดดเดี่ยวจนวันหนึ่งคุณก็รู้ตัวว่าคุณไม่มีเพื่อนคนไหนเหลืออีกเลยและไม่มีใครคุยกับคุณสักคน

ฟังดูหดหู่นะ แต่ดนตรีของคุณออกจะฟังมีความสุข ว่าไหม
ทอม: ใช่ ผมก็แค่ก้าวร้าวและเบื่อ

ยี่สิบนาทีต่อมา ทอมก็เปิดเผยว่าจริงๆแล้วเขาก็ไม่รู้หรอกว่าเพลงนั้นมันเกี่ยวกับอะไร

-”-”–”-”–”-”–”-”–”-”–”-”–”-”–”-”–”-”–”-”–”-”–”-”–”-”–”-”–”-”-

On a Friday นั้นไม่ใช่วงที่มีนักร้องนำและวงเล่นแบ็คอัพ แต่วงนี้นั้นเป็นการรวมปัจเจกบุคคลห้าคน ซึ่งใส่จุดแข็งของตนลงในดนตรีของพวกเขา โดยที่ได้ทิ้งร่องรอยอิทธิพลและรสนิยมของแต่ละคนบนดนตรี และนี่ก็หมายความว่า ผลผลิตสุดท้ายถึงได้ไม่ออกมาเหมือนวงอื่นๆ พวกเขาเพิ่งคุยกับ Chris Hufford โปรดิวเซอร์ของ Courtyard Studio

คอลิน: เขาได้ยินเกี่ยวกับพวกเราจากเพื่อน เขาก็เลยลองมาดูเราที่ Jericho หลังจากนั้น เขาก็เกือบจะสั่นด้วยความตื่นเต้นและบอกว่าพวกเราเป็นวงที่ดีที่สุดจากวงที่เขาได้ดูมาในรอบสามปี และเขาก็ชวนเราให้ไปบันทึกเสียงกับเขาที่สตูดิโอ ซึ่งพวกเราก็มองมันเหมือนเป็นการลงทุนอย่างหนึ่ง

และก็ดูเหมือนการลงทุนก็ตอบแทนพวกเขาเร็วกว่าที่พวกเขาคาดหวังไว้ ห้าเพลงที่เขาอัดนั้นแสดงให้เห็นถึงการก้าวกระโดดจากอัลบั้มเดโมอย่างลุ่มลึกและเป็นมืออาชีพ
สมาชิกทั้งห้าคนนั้นเป็นชาว Oxford

เมือง Oxford มีอิทธิพลกับเพลงของพวกคุณแค่ไหน
ทอม: เยอะมาก Jerusalem ก็เกี่ยวกับ Oxford ทั้งหมด เช่นเดียวกับเพลง Everybody Lies Through Their Teeth เมืองนี้ช่างสถานที่ที่แปลกประหลาดและมีส่วนสำคัญกับการแต่งเพลงของผมมาก

จากการที่พูดถึง Oxford ขึ้นมาจึงนำไปสู่การถกกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนั้นของ Oxford (จึงละไว้ไม่ได้สรุปแปลมา)

พวกเขาพร้อมที่จะเป็นศิลปินชื่อดังหรือยัง
ทอม: บางครั้งผู้คนก็บอกว่าพวกเรายึดถือเรื่องต่างๆจริงจังเกินไป แต่ว่านั่นเป็นเพียงเส้นทางเดียวที่คุณจะก้าวไปถึงจุดไหนได้ พวกเราไม่ใช่จะมานั่งสบาย รอ และพอใจกับสิ่งที่ลอยมาหาพวกเราเอง พวกเรามีความทะเยอทะยาน คุณต้องเป็นให้ได้